Kafamda bilerce şey dönüp duruyor.Belkide burdan başlamalıyım yazmaya çünkü gerçekten hangi kelimeler durumumu anlatır onu bile bilmiyorum ,kelimeler kifayesiz denir ya hah işte tam da ondan.Aslında hiç de öyle acınası bir durumum yok bakmayın böyle yazılar yazdığıma.Aşık olamayan sevemeyen bir kız ne acı çekebilir ki en fazla.
Benimkisi aynen bir masaldı yazsan.Aşkın peşinden koşan kız.Arıyor tarıyor kötü kalpli cadının alıp sakladığı kalbini ama bir türlü bulamıyor.Ama masallar hep güzel biter di mi ? Ümitler hiç tükenmez di mi ? Ben boşa kürek çekmiyorum… di mi ?
Normalde çoğu erkeğe ağlamak yakışmaz ve iticide gelir bana.Ama bir de şunun ağlamasına bakın.Ed Westwick sen nasıl bir şeysin ya ?Bir insan her haliyle mi insanı kendine aşık edebilir ?
Evet belki kavga ediyoruz ,bağrışıyoruz ,birbirimize giriyoruz.Kırıp döküyoruz kalplerimizi.Ama hepsi senin kızın olduğum için.Hep aslında ne kadar inkar etsemde aynı sen olduğum için.Aslında biz birbirimizi çok seviyoruz hemde çok.Ah birde göstermesini bilsem ,bir onu becerebilsem.
Baba seni çok seviyorum.Bizim aramızdaki bağ bambaşka.Beni hiç bırakma olur mu ?Hiç terk etme beni.Hep yanımda ol.Hep sıkı sıkı tutun bana.Çünkü sen olmadan ben ne yaparım ben ne yaparım bilmiyorum.
Aşk nasıl bir şey hala bilmiyorum.Sadece şarkılarda yaşabiliyorum onu.Bazen düşünüyorum ben hiç aşık olamayacağım galiba diye.Sonra birden bir mutluluk bir hayat sevinci kaplıyor içimi.Kendi kendime konuşuyorum.Daha gidecek çok yolun tanıyacak çok insan çok şehir var.
Diyorum ya işte ‘tam ortasındayım yağmurun karın soğuğun ortasındayım nasıl da paylaşıyor insan isterse nasıl da birmiş meğer hasretler nasıl da mecburmuşuz sabretmeye sevmeye, öğrenmeye tam ortasındayım yolun ,koşunun ortasındayım tam varıyorum ki hedefe bir yenisi başlıyor bu oyun hep aynı, değişmiyor.’
Tam sırası gelmişken hiçbirşey yapmamış ve susmuşuzdur.Aynı anda aynı sessiz geceye doğru içim sıkılıyor demişizdir.Aynı sabaha uyanırken kimbilir aynı düşü görmüşüzdür.
Ayın karpuz dilimi gibi batışını izlemişizdir deniz kıyısında.Aynı köşeye oturmuşuzdur köhnede belki de birkaç günarayla.Olamaz mı ? Olabilir.
Onca Yıl sen burada ,onca yıl ben burada.Yollarımız hiç kesişmemiş şu eylül akşamı dışında.
